Hondenforum Hondenforum Hondenforum Hondenforum Hondenforum
Hondenforum

Je hond laten wennen aan paarden

door: Ilja Jansen | website

© Ilja JansenMijn hond Sterre is als pupje bij ons gekomen. Wij hadden toen al een Shetlander merrie die vriendelijk en nieuwsgierig was. Stond Fleur, 'onze' Shetlander in de stal en kwam Sterre voorbij dan was er contact tussen die twee. Fleur mummelde op Sterre d’r hoofdje en aan haar oortjes. Sterre op haar beurt gaf likjes op de neus van Fleur. Brachten we Fleur naar haar weitje om te grazen dan liep Sterre, als kleine pupje, aan het lijntje mee op veilige afstand, want ze vond Fleur best groot en een beetje eng als ze niet veilig achter het schot in de stal stond. Fleur liep aan mijn linkerhand aan het haltertouw, Sterre liep aan mijn rechterkant/hand. Zo kon Sterre de beweging van het paard ervaren terwijl zij mij als steun had. De oefening van de pony naar de wei brengen was kort en positief voor Sterre.

Na een aantal weken aan het lijntje mee gelopen te zijn naar de wei kon Sterre los meelopen zonder dat zij opgewonden raakte. Ik liet haar, voor ik de pony in de wei parkeerde, dan even zitten en beloonde haar dan met handje beloningen die ik voor haar in het gras uitstrooide. Zo was Sterre voertjes aan het zoeken in het gras terwijl ik de pony in de wei zette en het hek kon sluiten. Maakte Fleur dan toch nog een vrolijk sprongetje in de wei dan was Sterre vaak nog aan het zoeken naar de beloningen en ontaardde het niet in een renpartij. Zo leerde Sterre beweging te zien en galopgetrappel te horen terwijl zij aan het snuffelen en het eten was.

Sterre is een hond die snel opgewonden kan raken. De adrenaline zit snel in de oorpunten. Zij was als pup een [op]jager 1e klas. Met vier maanden ving zij haar eerste konijntje al tijdens een wandeling in het bos. Toch is zij een heel bestuurbare en rustige hond geworden. Voor mij een voorwaarde om überhaupt met een buitenrit mee te kunnen.

Een goede vriendin van mij heeft een Haflinger zelf ingereden. Helaas kan ik zelf niet meer op de rug van een paard klimmen maar dit kan de pret niet drukken. Ik rijd nu met Sterre en mijn scootmobiel mee met de buitenritten.


© Ilja JansenDE EERSTE STAPPEN...
De Haflinger was een groen paardje, kende geen honden. Sterre kende dan wel paardjes op eigen terrein; de geur en de beentjes van een Shetlander, maar een grote Haflinger is wel iets anders. Bovendien zit er dan ook een mens op. Ook voor de eerste keer zien dat er een mens op een paard zit, kan voor een hond weer reden zijn tot blaffen.

Tijdens de eerste buitenritten die we samen maakten met de pony hield ik Sterre aan de lijn. Mijn vriendin liet de Haflinger alleen stappen. Zo kon de Haflinger aan een hond wennen die meeliep en kon Sterre ervaren hoe het voelde als er een Haflinger met blonde benen mee liep met een mens op de rug.

De eerste uitstapjes met de pony in stap en Sterre veilig aan een uitlooplijn gingen prima. We besloten na deze positieve ervaringen Sterre nu los mee te laten lopen. Maar de pony moest dan wel in stap blijven. Sterre vond het toch wel iets spannender nu zij niet meer aan de lijn zat. Ook de pony werd er wat kijkerig van. De dieren voelden elkaar aan, zij waren beiden wat onzeker over elkaar. Ik besloot Sterre een apportje te laten dragen. Dit werkte prima bij haar. Sterre ’s aandacht was niet meer expliciet op de pony gericht. Zij liep nu voor de pony uit met het apport in haar waffeltje. Nu Sterre voor de pony uitliep werd de pony ook weer rustiger. Zo verstreken weer een aantal weken met gemiddeld 1 keer in de week een buitenrit met de Haflinger en Sterre. Sterre bekeek de pony verder niet meer, ook niet meer toen we, na twee keer een wandeling met de pony samen gemaakt hadden, zonder een apportje tussen de kaken van Sterre werkten.

De volgende stap was draven met de pony en de Sterre samen. Opnieuw nam ik Sterre aan de lijn. Gelijk vanaf dat we van huis gingen had ik Sterre aan de lijn. Dit zodat zij niet het aan de lijn lopen ging combineren met draven. Het eerste stuk naar de zandweg en ook een groot deel van de zandweg liep de pony in stap. De pony moest ook even losstappen alvorens een drafje te maken.

Het draven ging prima. Sterre liep netjes aan de lijn mee. Ze werd wat opgewonden maar bleef netjes meelopen aan de slappe lijn. Weer een deel van de route stappen. Sterre mocht weer los meelopen. Zo zijn we een jaar bezig geweest. Door steeds aan de lijn de hond mee te laten lopen als er een nieuwe ervaring opgedaan moest worden, zowel voor de pony als voor de hond. Ook een ingehouden galop met de pony en Sterre samen werd eerst weer aan de lijn ervaren door Sterre. Wennen aan het galopperen ging snel omdat Sterre en de pony al en vertrouwensband hadden opgebouwd.Er waren goede ervaringen opgedaan aan beide kanten. Sterre kon inmiddels rustig vóór en achter de pony langs lopen en rennen. Het is zelfs zo dat de dieren zich spiegelen aan elkaar. Je ziet zelfs duidelijk dat Sterre en de pony contact met elkaar hebben tijdens het lopen.

Ik houd wel altijd Sterre bij mij of leg haar af als we een vreemd paard tegen komen onderweg. Dan vraag ik altijd even of het paard goed vertrouwd en rustig is met een hond om zich heen. Er zijn altijd paarden die nare ervaringen hebben met honden en er daardoor een bloedhekel aan hebben een hond om zich heen te hebben lopen.

Houd je als ruiter aan de etiquette, passeer in stap als je mensen met honden tegen komt houd gepaste afstand van elkaar, je ben beiden met dieren bezig. Ga er niet van uit dat iedereen zijn hond onder controle heeft. Wellicht kan de hond ineens uitvallen (aan de lijn). Paard en ruiter schrikken zich dan een ongeluk met alle ellende van dien.

Ik heb zelf eens ervaren - toen ik nog op het strand reed, dat er een Dobermannpincher opeens vanuit het niets opdook en steeds naar het hoofd van mijn paard sprong. Ik kan je zeggen géén prettige ervaring en levensgevaarlijk voor ruiter, paard én hond. Gelukkig was er een wandelaar die de hond voor mij vast hield zodat wij weer veilig verder konden rijden.


Woon je in de stad, neem dan je hond eens mee naar een manege en vraag of je daar met de hond aan de lijn rond mag kijken. Ga met de hond naar een manege als er lessen zijn. De hond zal de bewegingen zien, de geluiden horen, de geur ruiken. Het moet voor een hond normaal worden om bij paarden in de buurt te zijn. De geluiden, de geur, het grote lichaam het moet bij het leven van de hond gaan horen. Dit kan alleen als je de hond daar veel en positief mee in aanraking laat komen. Het moet net als een andere hond tegen komen, gewoon worden een paard te zien. Zorg dat je hond iets te doen heeft als je een les blijft kijken met je hond, door bijvoorbeeld een kluif mee te nemen zodat de hond zich vermaakt en niet gaat blaffen tegen de paarden of staan piepen uit verveling. Houd in het begin gepaste afstand van paarden als je met je hond in een manege loopt. Het zal de eerste keer niet zijn dat een hond een gerichte trap krijgt van een paard. Vaak met dodelijke afloop.

Een hond van mijn buren waar niet genoeg aandacht aan het omgaan met paarden is besteed, heeft ooit een trap gekregen van één van hun eigen paarden. De Duitse Herder was altijd de paarden naar de benen aan het happen en de paarden aan het narennen in de wei. De hond bleef minutenlang bewusteloos liggen na de trap. Tot grote opluchting van de eigenaar kwam de hond weer tot zijn positieven. De eigenaar verwachtte dat de hond nu iets geleerd had en uit de buurt bleef voortaan, maar helaas bleef de hond vervelend gedrag vertonen als het om paarden ging. Helaas heeft deze hond aan de trap van het paard epilepsie over gehouden.


Kortom, is de kans aanwezig dat je hond met paarden in contact komt, wees problemen dan voor en leer je hond met paarden om te gaan. Dit kan veel ellende voor hond, paard en ruiter voorkomen.