Hondenforum Hondenforum Hondenforum Hondenforum Hondenforum
Hondenforum

Allergieën

25-06-2012

Een veelvoorkomend gezondheidsprobleem is allergie. Zowel bij mensen als bij dieren. Het ligt voor de hand de schuld te geven aan datgene dat de irritatie veroorzaakt, of dat nu vlooien zijn, pollen, of bepaalde voedingsstoffen, maar als dat zo was, zou iedereen daar evenveel last van hebben.

WAT IS EEN ALLERGIE EIGENLIJK?
© Ilja JansenOm gevaarlijke indringers in het lichaam te weren heeft het immuunsysteem verschillende strategieën in huis om hier mee om te gaan. Deze zorgen ervoor dat gevaarlijke bacteriën, virussen en andere microben bij voorkeur uitgestoten worden voor ze schade kunnen aanrichten. Dit gebeurt vaak door een ontstekingsreactie, een kleine beschadiging in huid of slijmvlies, waardoor het pathogeen (de ziekteverwekker) naar buiten gedreven wordt, met wat vocht - of door niezen of hoesten. Dat is op zich een natuurlijke reactie en onschuldig.

Toch komt het ook voor, om verschillende redenen, dat het immuunsysteem niet kan onderscheiden of een stof kwaad kan en/of niet in staat is de immuunreactie af te remmen, wanneer deze niet nodig is. Dan ontstaat een overreactie, die we allergie noemen.

Symptomen die we dan waarnemen zijn bv. bultjes, de hond krabt, schuurt en bijt bepaalde plekken, of hooikoortsklachten die bij mensen ook voorkomen.

Vaak is het ook zo dat, wanneer het immuunsysteem eenmaal heeft besloten dat een stof geweerd moet worden, het ook gaat reageren op stoffen die hierop lijken, waardoor een sneeuwbaleffect ontstaat en er steeds meer allergenen (stoffen waarop allergisch gereageerd wordt) bijkomen. Ik heb een hond behandeld die getest was op tientallen stoffen en die er in elk geval op 24(!) reageerde.

Het is natuurlijk onmogelijk om de hond uit de buurt van al deze stoffen te houden. Sommige worden via de lucht overgebracht, zoals pollen en sporen van schimmels. Andere stoffen zitten in voeding, of veroorzaken reacties door aanraking. Het is handig om te weten waar het lichaam op reageert - door middel van allergietests - maar wanneer er, zoals bij bovengenoemde hond, veel verschillende allergenen zijn, waar begin je dan te behandelen?


© Ilja JansenBEHANDELEN

Regulier worden in ernstige en hardnekkige gevallen van allergische reacties corticosteroïden ingezet. Deze zijn gebaseerd op lichaamseigen stoffen die in verbinding staan met het zenuwstelsel.

In het kort: ze leggen het immuunsysteem stil, waardoor dit niet meer reageert op indringers. Het voordeel hiervan is dat je vrijwel meteen ziet dat het dier geen jeuk of andere klachten meer heeft.

De nadelen zijn, dat er dus ook geen noodzakelijke ontstekingsreacties plaatsvinden, die minder prettige indringers opruimen én dat het geen geneesmiddel is. De oorzaak wordt er niet mee opgelost, het is een tijdelijke verlichting.

Na verloop van tijd komen de klachten weer terug en de periodes tussen de behandelingen zullen op den duur steeds korter worden, zodat de hond op een gegeven moment uitbehandeld is en de klachten des te heviger lijken. Je kunt dan zelfs te maken krijgen met auto-immuun problemen, waarbij het immuunsysteem het lichaam zelf aanvalt.


WAT KUN JE VERDER DOEN
Het is altijd belangrijk naar de voeding te kijken. In fabrieksvoer worden veel granen verwerkt en zitten andere stoffen die niet behoren tot het natuurlijke dieet van een hond; deze kunnen het immuunsysteem enorm belasten.

Beter is dan te kiezen voor versvoer, rauw vlees en botten, en dan het liefst niet van dieren die veel in de diervoedingsindustrie gebruikt worden (meestal kip en rundvlees), omdat hiervoor vaak al een intolerantie is opgebouwd.

Als er sprake van jeukklachten is, is vlooienpreventie-/bestrijding noodzakelijk, al was het maar om vlooien als veroorzaker van de klacht uit te sluiten. Verder zijn vaccinaties een kunstmatige belasting voor het immuunsysteem. De meningen over wel of niet vaccineren lopen flink uiteen, maar tegenwoordig wordt steeds meer geaccepteerd dat de jaarlijkse enting teveel is. Zeker bij dieren met allergie is dit niet aan te raden, omdat dit het toch al ontregelde afweersysteem nog meer in de war stuurt.

Toch los je met dergelijke maatregelen de onderliggende oorzaak - de gevoeligheid van de hond voor allerlei stoffen - niet op. Daarbij kan de klassieke homeopathie vaak helpen. Hier wordt niet alleen de allergie, maar de hele (ziekte-)geschiedenis en alle gevoeligheden (ook mentaal) van de hond in kaart gebracht.

Deze informatie wordt geordend volgens een systeem dat door de Duitse wetenschapper Samuel Hahnemann (1755-1843) is ontwikkeld. Op grond hiervan ontstaat een beeld van welke factoren een rol spelen bij de klachten en wat de werkelijke onderliggende oorzaak van de klachten kan zijn, waarop een plan van aanpak wordt gemaakt.

Het grote voordeel van homeopathie bij dergelijke klachten is, dat je niet met stoffelijke medicijnen werkt, waar ook weer een reactie op kan komen. Anders dan bij de reguliere behandeling zie je niet altijd meteen duidelijk resultaat [de klachten zijn meestal geleidelijk ontstaan en zullen dan ook niet opeens verdwijnen], maar is de prognose op langere termijn een stuk gunstiger.