Hondenforum Hondenforum Hondenforum Hondenforum Hondenforum
Hondenforum

Zwitserse Witte Herdershond Mexx

door: Loes Scharenborg | website

WAAROM ZIJN WIJ OOIT GAAN SHOWEN?
Net als veel andere hondenbezitters hadden wij onze rashond niet gekocht met het plan ermee te gaan showen. We wilden gewoon een leuke huishond, met de zekerheid dat we echt het ras kochten dat we wilden en daarnaast getest op erfelijke ziekten.

Natuurlijk was Mexx in onze ogen de mooiste pup en jonge hond, zoals elke trotse hondenbezitter dat is. Toen hij zon 7 a 8 maanden oud was, kwamen we op onze hondenschool in gesprek met een fokker die ook geregeld showde. 1 opmerking bleef hangen; dat de clubmatch van de rasvereniging zo leuk was. Allemaal honden van hetzelfde ras en vaak nog familieleden van je eigen hond tegenkomen.

Dat sprak ons eigenlijk wel aan. En een clubmatch was volgens deze fokker ook niet zo strikt en vooral leerzaam en leuk. Toen hebben wij besloten om dan maar eens te gaan kijken op een clubmatch en Mexx dan gelijk in te schrijven om te kijken of andere mensen hem ook zo mooi vonden.

Op onze 1e clubmatch hadden we eigenlijk niet veel aan voorbereiding gedaan (ringtraining, borstel over de hond en voila) en deden we maar gewoon wat ons op ringtraining was geleerd en we volgden het voorbeeld van de andere mensen in de ring. Toen Mexx uit een groep van meer dan 30 jonge reuen (hij was de jongste, 9 maand en 1 dag in de jeugdklasse) 3e werd, ondanks dat hij iets overgewicht had en alleen maar stil stond als ik hem in zijn zij kriebelde, waren we natuurlijk apentrots. Andere mensen moedigden ons ook aan om nogmaals te gaan showen en als je dan weer een leuk resultaat haalt dan wordt showen steeds leuker.

Na enkele shows hebben wij toen besloten om Mexx goedgekeurd te krijgen als dekreu en shows lopen is dan wel handig om je hond onder de aandacht te brengen. Nadat wij Mexx hadden teruggetrokken enkele jaren later zijn we wel shows blijven lopen, vooral omdat we het zo leuk vonden. Niet alleen de bazen, maar ook Mexx geniet van een dagje showen.

Op dit moment zijn we nagenoeg alleen op shows in Duitsland te vinden. Dortmund heeft onze voorkeur omdat het goed geregeld is daar, groots opgezet, genoeg te zien en doen als je niet aan de beurt bent en zoveel stands dat je altijd slaagt met inkopen doen. Voor minder geld krijg je meer.

Ook doen we nog wel eens een clubmatch aan in de omgeving. Lekker kleinschalig, dichtbij en gezellig om oude bekenden weer tegen te komen.

ONZE VOORBEREIDING
Tegenwoordig bereiden we ons wel beter voor op een show dan voor die 1e clubmtach. Het inschrijven proberen we altijd voor de 1e insluitingstermijn te doen (vaak enkele euro’s korting), want showen is al duur genoeg.

Een paar dagen van te voren knip ik zijn teennagels alvast bij (die groeien bij hem vrij snel en worden anders te lang). Maar de rest van de voorbereiding gebeurt allemaal 1 dag van te voren.

© Loes ScharenborgMexx heeft gelukkig een erg makkelijke vacht die een dag na het wassen weer de juiste structuur en het juiste volume heeft. Dus wij wassen hem 1 dag van te voren. Het liefst zo vroeg mogelijk op de dag omdat zon dikke vacht natuurlijk niet zo snel droog is. Van te voren borstelen we hem grondig door om evt klitten (afkloppen, Mexx heeft nog nooit klitten gehad) eruit te krijgen.

Wij hebben een paar dorpen verderop een wasstraat voor honden die ideaal is. Mexx gaat in de bak, we wassen hem grondig met roze afwas Dreft (tip van een trimster, niet schadelijk, mits je hem niet te vaak wast), goed spoelen, even de waterblazer erop om het meeste water eruit te krijgen en voila, we zijn weer op weg naar huis.

© Loes ScharenborgThuis ligt de borstel dan klaar om zijn vacht af en toe even glad te borstelen zodat deze opdroogt zonder rare slagen (met nat haar slapen bij mensen geeft vaak vreemde krullen en slagen, zo ook bij Mexx) en als het droog is buiten, fietsen we vaak nog wat rond om hem lekker vlot te laten drogen en hem toch nog wat extra beweging te geven.

Als hij nagenoeg droog is wordt er her en der nog wat bijgeknipt. Het overtollige haar onder zijn poten wordt weggeknipt, evenals wat uitstekende sprieten onder zijn buik en aan zijn staart. Niet om zijn belijning te veranderen, maar om het er allemaal net wat netter en verzorgder uit te laten zien. Daarbij heeft Mexx meer grip op de ringvloer als hij geen lange haren onder zijn voetzooltjes heeft.

© Loes ScharenborgVoor Mexx is de voorbereiding niet zwaar of vervelend. De ochtend voor het wassen mag hij nog even lekker het bos in en door de sloten rauzen. Hij moet alleen na het wassen aan de lijn blijven tijdens de andere wandelingen. Hij is een te grote vlekkenmagneet om los te laten lopen buiten na het wassen. We hebben namelijk al eens de ochtend van de show verf of kettingolie proberen weg te poetsen, omdat hij het voor elkaar kreeg om in een onbewaakt ogenblik langs een net geverfd bankje te schuren of onder een fiets met open kettingkast door te kruipen om zijn bal te pakken.

Want al heeft Mexx dan meerdere kampioenstitels, hij wordt er niet anders van en we gunnen het hem ook om zich lekker uit te leven in de bossen en modderpoelen. Hij is ook nog steeds 'kampioen' vies worden.

Naar de show nemen we niet zo heel veel mee. Naast de al genoemde spullen voor baas en hond een pluizenroller (noodzakelijk als je een witte net gewassen hond hebt en zwarte show-kleding draagt en een zwart jasje of bloesje om daar pas aan te trekken). We kopen op een grote show namelijk vaak voor een paar weken a maanden snacks en botten en dat moet ook allemaal mee terug gesleept worden.


OP DE SHOW

Wij proberen altijd vroeg op een show aan te komen, min 1 uur voor de show begint omdat we dan rustig aan kunnen doen. Over het algemeen gaan mijn moeder en ik samen naar shows. Het is prettig om iemand bij je te hebben die even op de hond kan passen als je naar de toilet wilt of wat drinken wilt halen. Maar ook om de spullen te helpen meeslepen. Naast een hond en een koffer op wielen nemen we ook stoeltjes mee en dan heb je alleen echt je handen vol.

Alleen is Mexx een echte herder en wil hij de roedel het liefste bij elkaar hebben. De 1e keer op de show heeft hij zich ook uit de halsband gewurmt en rende hij gewoon de ring uit. De keren erna liep mijn moeder steeds voor onze beurt al weg zodat Mexx niet wist waar ze was en dus minder snel naar haar toe kon rennen. Na enkele shows had hij door dat het allemaal niet zo lang duurde en hadden we geen problemen meer. Hij kijkt nu wel geregeld rond om te kijken of hij een bekende ziet, maar blijft verder relaxed staan.

Voordat we aan de beurt zijn ben ik best zenuwachtig (dat blijft, hoe veel ik nu al met hem geshowed heb), maar Mexx maakt het allemaal niet uit. Hij ligt rustig op zijn matje en kijkt naar alles om hem heen.

© Loes ScharenborgEn waar hij thuis een hekel aan de bench heeft gaat hij er op een show rustig in. Schijnbaar is de bench op de show heel anders :-D

Als er mensen langskomen, bekenden of mensen met interesse in de witte herder, dan komt hij direct even kennismaken. Dit is een van de dingen die voor Mexx het showen zo leuk maken. Mensen ontmoeten en inpakken. Hij laat zich gewillig aaien en wacht geduldig totdat iemand een goede foto gemaakt heeft van hem en het kindje om zijn nek.

© Loes ScharenborgAls hij geshowed heeft en we klaar zijn staat hij ook klaar om mee te gaan op onze tocht langs de stands en de demo’s. Ook hierbij geniet hij weer van de aandacht en laat zich rustig aaien door de handen die her en der uit de drukte steken.

Mexx had vroeger een periode dat hij andere honden niet meer vertrouwde omdat hij zo vaak gegrepen was. Maar op shows had hij daar nooit last van. Hij vertrouwd de honden op shows volkomen en is daar altijd heel relaxed geweest. Hij weet dat showhonden hem niets doen en vriendelijk zijn en gaat vrolijk en vriendelijk op al die veemde honden af om kennis te maken. Her en der even neuzen en snuffelen.

Tijdens 1 show in het buitenland werd zijn vertrouwen wel erg op de proef gesteld. Een mede shower met haar volwassen reu (Mexx had hem al eerder op een show gezien) was bezig met het opzetten van der stoel en bench en omdat haar reu anders in de weg liep, duwde ze hem maar even bij Mexx in de bench. Mexx keek even wat geschrokken, maar herstelde direct, snuffelde en de heren gingen zij aan zij liggen kijken naar wat er voor hen gebeurde. Hij gaat er gewoon vanuit dat het allemaal wel goed is en is minder gespannen rond andere honden dan dat hij op straat is.

Hij kijkt ook zijn ogen uit bij de wat zeldzamere rassen, die moeten ook voorzichtig bekeken worden, je hebt er natuurlijk vreemde types tussen zitten die hij op straat niet tegenkomt. ‘Wat is de voorkant van deze hond (Pekinees)? En wat ruikt die dreadlock hond (Kommondor) anders. Die witte fluffige hond (Samojeed) lijkt op mijn soort maar is het geloof ik niet.’ Zo is Mexx een keer tegen een Ierse wolfshond opgelopen waar hij toch wel even van schrok. Je zag hem omhoog kijken; ‘Wat is dat!? Die is groot..’. Het mooie is dat hij ook op een show direct zijn eigen ras eruit pikt en daar even bij wil kijken.

Langs de standjes lopen en overal proeven is ook een grote hobby van Mexx. Hij weet precies waar hij moet zijn, welke mensen achter de toonbank hij zover krijgt dat ze hem wat geven en geeft ook duidelijk aan welk lekker hij wel en welke hij niet wil hebben.

© Loes ScharenborgIn Dortmund zijn er ook vaak demo’s en mogelijkheden om zelf ergens aan mee te doen. Een rondje behendigheid, frisbeeën, treibball, we proberen aan alles even mee te doen en Mexx vindt het heerlijk om even sportief bezig te zijn als afwisseling.

IN DE RING
Als we bijna aan de beurt zijn krijgt hij zijn show-setje om (zilveren kettinkje met dun leren riempje), gaat er nog 1x een borstel over, worden evt vlekjes nog even weggepoetst met een babybillendoekje en gaan we vast in de buurt van de ring staan.

Bij de reuen van ons ras staan er vaak minder leuke exemplaren tussen, dus houden we altijd goed afstand. Ook als we in de ring staan. Mexx negeert over het algemeen alle andere honden in de ring. Die zijn niet interessant en hij weet dat ze onvriendelijk kunnen reageren.

Mexx is geen showhond die weet hoe mooi hij is en zich uit zichzelf showt. Hij ziet het meer als een korte trainingssessie. Hij kent de routine van het blijven staan in de rij en op de momenten dat ik geen aandacht van hem vraag staat hij te relaxen. Een beetje rondkijken, relaxed kwispelen en wachten tot er wat moet gebeuren.

Als ik beweeg of aandacht vraag let hij direct op. ‘Wat moet er gebeuren? Moet ik netjes en attent kijken? Moet ik een stukje opschuiven en daar weer netjes staan? Moet ik naar de KM? Wat gaan we doen?!’

Mexx laat zich heel makkelijk in stand zetten, vaak staat hij uit zichzelf netjes (‘vrij’ maar vierkant), soms moet ik een poot verzetten omdat hij bv de KM al gezien heeft en aan het sjansen is en niet oplet. We hebben erop geoefend dat ik zijn poten kan oppakken en op een plek kan neerzetten. Met het commando ‘zet’ geef ik aan dat hij de poot daar moet laten staan.

© Loes ScharenborgOp het commando ‘staan’ blijft hij op de plek staan waar ik hem heb neergezet. Als de KM hem benaderd begint hij vaak steeds harder te kwispelen maar hij volgt keurig zijn commando op. Tijdens het betasten gooit hij er vaak een knuffel tegenaan (lichaam tegen de KM aandrukken zonder van de plaats te komen) en wat ‘kusjes’. Niet helemaal volgens de rasstandaard van de witte herder (‘gereserveerd tov vreemden’) maar de meeste KM’s kunnen het wel waarderen en maken ook een opmerking over zijn vrije karakter.

Als de KM daarna gaat zitten en keuren blijft hij netjes staan terwijl ik voor hem ga staan en zijn aandacht vasthoud. Gewoon tegen hem praten werkt bij hem het beste en dan staat hij vrolijk kwispelend en met een grote grijns op zijn snoet te wachten op wat komt.

© Loes ScharenborgAls zijn gangwerk beoordeeld moet worden draaft hij keurig mee aan een slap lijntje. De laatste jaren is hij daarin wel veranderd. Waar hij in zijn jonge jaren genoot van het rennen en de poten strekken en hij een flinke vaart maakte, daar draaft hij nu rustig mee, geniet van de mensen die kijken, bekijkt tijdens het lopen ook rustig alles wat aan de ring staat te kijken en doet rustig zijn ding.

‘Vroeger’ vond hij het spannend en interessant en was veel fanatieker. Nu geniet hij gewoon van zijn momentje samen met mij en de aandacht en doet alles op zijn gemakje.

Vroeger stuiterde hij gewoon als we de ring uitkwamen, sprong mijn moeder bijna omver en was hyper omdat hij het zo leuk en spannend vond. ‘Goed he baas, leuk he baas, gaan we nog een keer, whieee!!’ Nu hobbelt hij net zo rustig de ring uit als in, begroet mijn moeder en gaat op zijn kleed liggen wachten op wat er dan komen gaat.


NAAR HUIS

Als we aan het einde van een showdag naar huis gaan is Mexx heerlijk moe. Eenmaal in de auto gaat hij liggen en zie je hem de hele weg terug niet meer. Thuis komt hij dan even tot leven om de rest van de familie te begroeten en kijken of hij nog wat lekkers krijgt uit 1 van de tassen inkopen die mee terug gekomen zijn, waarna hij op zijn kussen gaat liggen en gaat slapen. Heerlijk moe van een dag samen met de bazen, een dag vol indrukken en leuke ontmoetingen.