Hondenforum Hondenforum Hondenforum Hondenforum Hondenforum
Hondenforum

Markiesje

door: Fanny Hanepen | website
www.trustindestiny.nl
www.trustindestiny.nl

Niet FCI erkende rassen


Rasstandaard


Sectie


Herkomst

Het Markiesje is een oud Nederlands ras. Het is al te zien op schilderijen uit de achttiende eeuw. Het Markiesje was een afstammeling van honden die niet geschikt waren voor de jacht en die daarom aan de dames werden gegeven. Het Markiesje werd echter naar verloop van tijd minder populair en raakte in de vergetelheid. Totdat in 1963 en 1967 de bekende kynoloog Toepoel het ras vermeldde in zijn boeken:

“Het was in ons land in de achttiende eeuw een bekend slag damesspioen, zoals in Groot-Brittannië de King Charles een in België het Vlinderhondje, maar wat groter en wat meer spioen gebleven. Zwart met gewoonlijk enig wit aan de borst en de voeten. Lang enigszins glanzend haar, rijke bevedering, ook aan de staart. Hangoor, zachte uitdrukking in dondere ogen. Licht geraamte, ook in de schedel. Hoewel niet meer op ras gefokt ontmoet men ze overal nog, natuurlijk nooit meer raszuiver. Waarschijnlijk kan dit ras thans nog hersteld worden.” (Lentjes, p. 59)

Ook Mia van Woerden ontmoette rond die tijd een hondje van de buren dat een Markiesje werd genoemd en begon een zoektocht naar Markiesachtige hondjes. Eind jaren '70 is het terugfokprogramma echt begonnen. Kruisingen met de Cavalier King Charles Spaniel en het Vlinderhondje hadden niet het gewenste resultaat. Het inzetten van een aantal geïmporteerde hondjes, vooral uit Frankrijk, en Bykes uit Friesland wel. In 1979 werd de rasvereniging opgestart In 1989 werd het Markiesjes-Register opgezet, met daarin alle ingezette honden vanaf ongeveer 1979. In 1996 stelt Raad van Beheer het Voorlopig Register open voor het Markiesje en in 1999 wordt het Markiesje eindelijk erkend door Raad van Beheer. Het Markiesje is nu een nationaal ras en is nog niet erkend door FCI. Markiesjes hebben daarom nog steeds een VR nummer en een Afstammingsbewijs uitgegeven door Raad van Beheer maar geen FCI stamboom of NHSB nummer.


Algemeen voorkomen

Het Markiesje is een fijngebouwde, elegante spioen zonder tekenen van verdwerging. De vacht is halflang en zwart met of zonder witte aftekeningen. Een rode gloed is toegestaan.


Schofthoogte
Volgens de rasstandaard is ideale schofthoogte voor een teef is 35 cm voor een reu 37 cm. Een afwijkingen van 2 cm naar boven en van 3 cm naar beneden is toegestaan. Er is echter veel variatie en in realiteit zijn de meeste Markiesjes tussen de 30 en de 40 cm.


Gewicht
De meeste Markiesjes wegen tussen de 6 en 7 kg maar aangezien er veel verschil in bouw en schofthoogte zit, zijn er ook Markiesjes die rond de 5 of rond de 8 kg wegen.


Vacht
Halflang, sluik en zonder ondervacht. Aan de oren hangen lokjes die oorbellen genoemd worden. De vacht vraagt niet veel verzorging, een keer in de week de bevedering borstelen volstaat. Omdat ze geen ondervacht hebben kunnen Markiesjes wat gevoelig voor kou zijn. Een dekje op de fiets of op het trainingsveld kan bij sommige honden geen overbodige luxe zijn.


Gebruik
Het Markiesje is een gezelschapshondje. Ze vinden het heerlijk om op de schoot of aan de voeten van de baas te liggen. Toch zijn het absoluut geen slome honden. Ze gaan graag mee op lange wandelingen. Ook slaan ze op het trainingsveld geen slecht figuur. Behendigheid, doggydance of gehoorzaamheid, met de juiste begeleiding vinden de meeste eigenlijk alles wel leuk! Hoewel ze zeer intelligent zijn, zijn het echter geen werkhonden het is daarom zeer belangrijk niet te veel druk op een Markiesje te leggen. Zolang je de trainingen een feestje maakt en je niet te veel druk legt kunnen ze eigenlijk heel veel. Het is een zeer geschikt hondje voor sportieve, niet te fanatieke, mensen die het leuk vinden met hun hondje bezig te zijn.


Gezondheid

Bij het Markiesje komen patella luxatie, cataract en PRA voor.

Patella luxatie is een erfelijk aandoening waarbij de knieschijf uit de groef raakt. Er zijn verschillende gradaties van 1, waarbij het mogelijk is de knieschijf handmatig te luxeren maar waarbij dit niet spontaan gebeurt, tot en met gradatie 4, waarbij de knieschijf permanent naast de groef ligt en niet meer teruggeduwd kan worden. Bij honden met een hogere gradatie patella luxatie is een operatie vaak noodzakelijk. De herstelperiode is zwaar voor zowel baas als hond dus voorkomen is beter dan genezen. De rasvereniging heeft een patella luxatie test uitgevoerd door een specialist volgens het Meutstege Protocol dan ook verplicht gesteld.

In 2010 kwamen er bij de rasvereniging twee meldingen binnen van honden met oogziektes. Een van de honden had cataract en de ander PRA. Meteen stelde de rasvereniging grootschalig onderzoek in, er werden lezingen georganiseerd waar leden tegen een gereduceerd tarief hun honden konden laten testen door een specialist. Helaas bleef het niet bij die twee gevallen en werden er meer honden met cataract en PRA gevonden.

PRA staat voor Progressive Retina Atrophy. Wat inhoudt dat de kegeltjes en staafjes in het oog aangetast worden en de hond blind zal worden. Gelukkig is er voor het type PRA (prcd-PRA)dat bij het Markiesje voorkomt een dna-test beschikbaar. Prcd-PRA is recessieve aandoening. Dit houdt in dat een hond alleen PRA ontwikkelt als hij dit van beide ouders erft. Dit betekent echter ook dat een hond PRA bij zich kan dragen zonder dat dit tot uiting komt maar hij dit wel kan doorgeven aan zijn nakomelingen. Aangezien deze honden door het verplichte oogonderzoek niet herkend worden en ca. 35% van de populatie drager is, is het niet verantwoord om met Markiesjes te fokken zonder dat tenminste één van de ouders PRA dna vrij bevonden is, hetzij door vererving hetzij door de dna-test.

Van Cataract, oftewel staar, zijn er verschillende vormen. De meeste vormen zijn erfelijk.


Aard

Het Markiesje is een gezelschapshond. Zoals veel gezelschapshonden heeft het Markiesje een zeer zacht, aanhankelijk karakter. Dit heeft voordelen, zij zijn gehoorzaam en vriendelijk naar vreemden en andere huisdieren. Het heeft echter ook nadelen, Markiesjes zijn gevoelig en kunnen ook onzeker zijn. Een harde aanpak met veel druk en correcties is zeer schadelijk en absoluut zinloos. Markiesjes zijn dol op hun gezin en hebben een grote will-to-please. Zij gedijen dan ook bij een positieve opvoeding die gebaseerd is op het belonen van gewenst gedrag en het bieden van steun, structuur en voldoende rust wanneer de hond deze nodig heeft.

Het Markiesje is een sportief hondje dat graag dingen onderneemt met de baas. Maar ook als de baas een keertje wat minder tijd heeft past het zich aan.  Ze zijn over het algemeen goed met andere huisdieren mits dit goed begeleid wordt. De meeste Markiesjes hebben geen jachtinstinct.

Ook naar kinderen zijn de meeste Markiesjes zacht en vriendelijk hoewel dit natuurlijk ook altijd goed begeleid dient te worden.


Bijzonderheden

Het Markiesje is niet door FCI erkend. Hierdoor krijgen zij geen FCI stamboom. Zij zijn echter wel door Raad van Beheer op Kynologisch Gebied erkend. Het ras is dan ook opgenomen in het Voorlopig Register, Markiesjes krijgen dan ook een VR nummer en een afstammingsbewijs van Raad van Beheer.

Bronnen
Lentjes, Rietje. “De Nederlandse Hondenrassen”, Circum 2002.
De Nederlandse Markiesjes Vereniging, www.markiesjesvereniging.nl, 7 mei 2012.

Sire & Ivy

18-05-2012 | door: Fanny Hanepen | website

© Fanny Hanepen, www.cynewulf.nlEindelijk hadden we een appartementje en zat ik in een situatie dat ik weer een hond kon hebben. De drie hondloze jaren waren mij absoluut niet bevallen. Al snel had ik een lijstje met wat ik een hond kon bieden en wat ik in een hond zocht. Het liefste wilde ik een zachtaardige hond zonder jachtinstinct waar je leuk mee kon trainen zonder dat het een echte werkhond was. Op zich waren er een aantal rassen die aan deze eisen voldeden maar bij geen enkel ras had ik een echte klik. Totdat ik helemaal achterin het hondenboek, bij niet fci-erkende rassen, het Markiesje zag. Gelijk wist ik het: "Dit is hem, dit is mijn ras!" Wat ik op het internet over dit ras vond versterkte dit gevoel alleen maar. Helaas bleek er ook een heel lange wachtlijst van ongeveer 2 jaar te zijn, maar dat deerde mij niet zoveel. Ik werd lid van de rasvereniging en liet mij op de wachtlijst zetten. Ik liet mij ook op de herplaatslijst zetten.

© Christiaan HanepenNa drie maanden werd ik al gebeld. In Amsterdam was er een reutje van zeven maanden dat door omstandigheden herplaatst moest worden. We waren vrij zenuwachtig toen we op bezoek gingen bij de eigenaresse van het te herplaatsen reutje. We hadden nog nooit een Markiesje in het echt gezien, wat als het ras tegenviel of als het niet goed zou voelen. Maar het klikte zowel met de eigenaresse als met het hondje. Een maand later woonde Xiron, hoe hij toen heette, bij ons. Sire vond het moeilijk om opeens in een ander gezin te wonen, en heeft een aantal maanden nodig gehad om te wennen.


© Fanny Hanepen, www.cynewulf.nlSire is een zeer zachte, gehoorzame, vriendelijke knuffel. Hij vindt het heerlijk om voor je te werken, wat maakt hem niet zo heel veel uit. Gehoorzaamheid, fietsen, behendigheid, Rally-O eigenlijk is hij overal wel voor in. Buiten heeft hij nooit ruzie met andere reutjes en reageert hij bijna niet op andere dieren. Mocht je het een paar dagen druk hebben dan past hij zich prima aan. Dus eigenlijk precies het soort hond dat ik voor ogen had.
Helaas is Sire wel onzeker wat maakt dat hij bijeenkomsten met veel honden niet leuk vindt. Ook kan hij slecht tegen de druk van wedstrijden en examens. Van Sire heb ik heel veel geleerd. Door hem heb ik de kracht van positief opvoeden ontdekt en heb ik heel veel over het opvoeden van honden geleerd. Het liefde voor het ras is door hem verder gegroeid.

© Christiaan HanepenIvy, mijn tweede Markiesje, is echt op mijn pad gekomen. Omdat ik een herplaatser had genomen bouwde mijn wachttijd verder op en toen ik later besloot een tweede Markiesje te nemen was ik eigenlijk direct aan de beurt. Echter toen ik pupbemiddeling belde dat we een pupje erbij wilde waren net alle pups vergegeven en zou het nog wel even duren voordat er een nestje geboren zou worden. Maar twee weken later werd ik gebeld dat er een teefje van vijf weken was afgezegd. Doodzenuwachtig belde ik de fokker, het was alsof je op sollicitatiegesprek kwam. Het contact verliep echter goed en ik werd erg enthousiast over hoe de fokker de moeder en de oma van de pups omschreef. Een paar dagen later konden we langskomen en werden we nog enthousiaster, de moeder, oma en pups hadden een heerlijk open karakter en spraken de hondentaal goed. Drie weken later kwam Ivy bij ons wonen.
Eigenlijk ging het vrijwel direct goed. 's Nachts sliep Ivy door en na twee weken durfden we haar tijdens wandelingen al grotendeels los te laten want ze luisterde nagenoeg, op zijn pups, perfect.

Netzoals Sire is Ivy eigenlijk een makkelijk hondje, of je nu 3 of 30 km op een dag loopt ze past zich aan. Een avondje behendigheid of Rally-O vindt ze geweldig maar ook een avondje bankhangen vindt ze gezellig. Tijdens haar socialisatieperiode zijn we voorzichtig geweest dat ze zo min mogelijk slechte ervaringen had en hebben we haar aangeleerd dat we haar steunen als dit nodig is. Hierdoor, en natuurlijk door de socialisatie bij de fokker met een zeer stabiele moeder en oma, heeft ze zich ontwikkeld als een stabiel hondje waar je best wel wat druk op kunt leggen.

© Christiaan HanepenIvy is ook erg slim en minder gehoorzaam dan Sire. Ze probeert zo nu en dan de situatie naar haar hand te zetten. Geef je bij "down" te snel een beloning, dan zal ze de volgende keer kijken of ze wel echt met haar elleboogjes op de grond moet. Ze is nog erg jong maar ik denk dat ze ook een leuk hondje wordt om zo nu en dan een wedstrijd mee te lopen. Ze heeft de liefde voor dit ras nog verder doen opbloeien. Vanwege haar fantastische karakter hoop ik dat zij geschikt zal blijken voor de fok. Wie weet wordt zij de stammoeder van een eigen kennel en zullen haar nakomelingen net zo geweldig zijn als zijzelf.