Hondenforum Hondenforum Hondenforum Hondenforum Hondenforum
Hondenforum

IJslandse Hond

door: Frá Olafsfjördur | website
www.fraolafsfjordur.nl
www.fraolafsfjordur.nl

FCI Groep 05 Spitsen en oertypes


Rasstandaard
FCI nummer 289


Sectie
3


Herkomst

De geschiedenis van de IJslandse Hond begint in de 9e eeuw toen de eerste nederzettingen ontstonden op IJsland. De Vikingen uit de Scandinavische landen namen hun honden mee naar het nieuw ontdekte land IJsland. De honden van deze Vikingen vermengden zich met de honden die zich op IJsland bevonden. De belangrijkste taak van de IJslandse Hond was het drijven van de vele schapen en paarden die zich op IJsland bevonden. Dit gebeurde geheel zelfstandig. De IJslandse Hond haalde de schapen en paarden op uit de bergen en bracht ze zelfstandig thuis. Dit vereist een enorm uithoudingsvermogen van de hond vanwege de grote afstanden en enorme koude. Ook bewaakte de IJslandse hond het huis door te blaffen als er een vreemde aankwam. Omdat grote roofvogels voor de kleine lammeren een gevaar vormden werden ook de lammeren beschermd door de roofvogels weg te jagen. Dit gebeurde weer door middel van blaffen. Ook nu blaft de IJslandse Hond erg graag. Houdt daar rekening mee als u een IJslandse Hond wilt! De honden waren zeer waardevol  en werden zelfs bij kinderen in bed gelegd om ze tegen grote koude te beschermen. De honden mochten daarom absoluut niet agressief zijn en mocht er één tussen zitten die dat wel was dan werd de hond afgemaakt. Hierdoor ontstond een selectie van niet agressieve dieren. Zo rond de 19e eeuw was de IJslandse Hond bijna niet meer te vinden op IJsland door epidemieën , hongersnood e.d. De Engelsman Mark Watson heeft enkele raszuivere exemplaren op afgelegen boerderijen gevonden en is daarmee gaan fokken. Hij en nog wat andere mensen hebben zich ingezet voor het  behoud van het nationale ras, de IJslandse Hond.


Algemeen voorkomen

De IJslandse Hond heeft het uiterlijk van een poolhond. Rechtopstaande oortjes en een krulstaart. Het is een echte werkhond. De hond is rechthoekig gebouwd en van opzij gezien iets langer dan hoog. De IJslandse Hond heeft wolfsklauwen, ook wel hubertusklauwen genoemd aan de achterzijde van de poten. Volgens de rasstandaard zijn enkele wolfsklauwen verplicht en dubbele gewenst. De klauwtjes raken de grond niet en kunnen dus niet slijten. Daarom moeten deze klauwtjes  ongeveer eens in de drie maanden worden geknipt. Sommige honden bijten echter de klauwtjes  zelf kort . Men denkt dat door deze extra klauwtjes de honden vroeger meer grip op de rotsen en het ijs hadden. Nu hebben ze geen nut meer maar mogen niet worden verwijderd! Het komt zelden voor dat zo´n klauwtje scheurt. De IJslandse Hond is een stoere en trotse hond om te zien.


Schofthoogte
reuen 42-48 cm, teven 38-44 cm


Gewicht
12-18 kg


Vacht
Er komen drie soorten vachten voor. Langharige, middellange en kortharige vachten. Allemaal hebben ze een dikke ondervacht. De bovenvacht is waterafstotend en geschikt voor het barre klimaat. Na een boswandeling kan een hond er erg vies uitzien en onder de blubber zitten. Maar als het goed is, is de hond na nog geen uur weer helemaal schoon en droog. De IJslandse Hond heeft ook geen hondenlucht bij zich en houden zichzelf goed schoon. Als ze in de rui zijn komt er behoorlijk wat haar vanaf. Op IJsland maken ze van dat haar nog IJslandse truien! Een paar keer goed borstelen is dan wel noodzakelijk. Als ze niet in de rui zijn is één maal per week ruim voldoende. Een wasbeurt geven is helemaal niet nodig en alleen als ze in de rotte vis hebben gerold kan het nodig zijn.


Gebruik
IJslandse Honden zijn slimme leergierige werkhonden. Van oudsher zijn ze natuurlijk gebruikt voor het drijven van schapen en paarden. Dit gebeurde geheel zelfstandig en men moet ook bij de aanschaf van een IJslandse Hond rekening houden met het feit dat het nog steeds een zelfstandige en soms wat eigenwijze hond kan zijn. Allerlei hondensporten zijn geschikt en de hond wil ook echt werken voor zijn baas! Teveel dezelfde soorten oefeningen achter elkaar vindt de IJslandse Hond niet leuk. Dan gaat hij zich vervelen want hij kent het toch al. Hij moet het nut van een oefening zien, dus afwisseling is verstandig en plezierig voor zowel baas en hond! Dagelijks een flinke bos of strandwandeling mag natuurlijk ook niet ontbreken.


Gezondheid

Gelukkig komen er weinig ziektes of afwijkingen voor bij de IJslandse Hond. In het ras komt de afwijking Distichiasis voor. Met een hond die dit heeft mag niet gefokt worden.

Als men wil fokken moeten beide ouderdieren op HD zijn onderzocht. Alleen met HD A en B mag worden gefokt. Met een HD C mag ook worden gefokt mits daar een HD A hond tegenover staat en dit genetisch gezien een belangrijke combinatie is.

Ook moeten de ogen worden onderzocht op erfelijke oogafwijkingen. Met afwijkingen mag niet worden gefokt. Het oogcertificaat is slechts één jaar geldig. Recentelijk zijn er 2 gevallen van glaucoom ontdekt. Daarom is er besloten dat een gonioscopie wordt aangeraden voordat men wil gaan fokken. Tot nu toe zijn er geen meerdere gevallen van glaucoom bekend.


Aard

De IJslandse Hond is een prettige, zeer ijverige en handelbare hond. Hij is een echte gezinshond die liever niet alleen achter blijft. De IJslandse Hond is van het oertype en heeft nog een duidelijke en expressieve lichaamstaal. De hond heeft geen jachtinstinct meer maar vindt het heerlijk om achter vogels aan te rennen. Dit komt omdat hij in het land van herkomst de lammeren tegen grote roofvogels moest beschermen. De IJslandse Hond is ook een goede waakhond, iedereen wordt met luid maar niet dreigend geblaf aangekondigd. Kwaadaardige honden werden van oudsher afgemaakt en zo ontstond er door langdurige selectie een alerte, blafgrage hond zonder agressie. De honden houden ervan om aangehaald te worden en zijn ze met meerdere honden thuis dan liggen ze vaak tegen elkaar aan. Door deze eigenschappen is het beslist geen hond voor mensen die het grootste gedeelte van de dag niet thuis zijn. Een pup kan wel worden aangeleerd dagelijks een paar uurtjes alleen te zijn maar daarna moet dit gemis aan gezelschap worden gecompenseerd door activiteit en aandacht. De IJslandse Hond is soepel en vlug in zijn bewegingen en heeft een buitengewoon groot uithoudingsvermogen. Hij heeft dagelijks een paar uur beweging nodig waaronder vrij rondrennen en spelen met andere honden. Een sanitair rondje om is absoluut niet voldoende! Van oorsprong is het ras geschikt voor hard werken in de onherbergzame gebieden van IJsland door weer en wind. Ook nu stelt de IJslandse Hond beweging in weer en wind op prijs. Krijgt de hond onvoldoende beweging of aandacht dan kan hij zich ontwikkelen tot een nerveuze blaffer. Door zijn gevoelige karakter is de IJslander niet geschikt voor mensen die opvliegend van aard zijn of die niet consequent kunnen opvoeden.


Bijzonderheden

De vacht vraagt geen bijzondere verzorging, behoudens de normale wekelijkse borstelbeurt. De nagels aan de wolfsklauwen moeten regelmatig worden geknipt.

De IJslandse hond

05-05-2012 | door: Frá Olafsfjördur | website

www.fraolafsfjordur.nlOngeveer 18 jaar geleden verhuisden wij van de Randstad naar de Flevopolder waar nog rust en ruimte te vinden is. Omdat ik parttime ging werken en wij veel wandelen, vonden wij het leuk om een hond te nemen. Maar wat voor hond? We hebben vele hondenbladen gelezen  en we waren er al uit dat het een middelgrote hond moest worden. We vielen op de Tervuerense herder maar toen we die eenmaal  een paar keer in het echt hadden meegemaakt  vonden we het toch geen hond die bij ons paste. Heel toevallig stond er een artikel in het maandblad “Onze hond” over een zeldzaam ras, De IJslandse Hond. Ik heb het artikel verslonden zo interessant vond ik het en kreeg de IJslandse hond niet meer uit mijn hoofd. We besloten de fokster die was benaderd voor dit artikel op te bellen met het verzoek of we een keer mochten komen kijken. We zijn er toen bijna de gehele dag gebleven en met de fokster en haar roedel op stap geweest zodat we konden zien hoe de honden zich gedroegen. We hadden allebei sterk het gevoel de juiste hond gevonden te hebben en  waren we er absoluut zeker dat het een IJslander moest worden. Een paar maanden later hadden we een reu en we moesten beloven met hem naar shows te gaan anders kregen we hem niet.  Wat je belooft moet je doen en zo ging het balletje in de kynologische wereld rollen voor ons. Inmiddels hebben we 5 IJslandse Honden en zijn wij zelf op kleine schaal gaan fokken. Onze eerste IJslander Olafur leeft nog steeds en is 16 jaar oud.

Wij vinden het belangrijk om onze honden ieder de aandacht te geven die ze nodig hebben. Elke dag een flinke boswandeling staat dan ook op het programma want deze werklustige hondjes moeten hun energie kwijt. Onze ervaring is dat ze de rest van de dag heerlijk tevreden liggen te slapen. Als de IJslandse hond het grootste gedeelte van de dag alleen moet zijn dan maak je hem echt doodongelukkig. Het is nu eenmaal een erg vrolijke en mensgerichte hond en wil graag bij de familie horen en dingen ondernemen met zijn mensen.

Als eigenaar van een reu moet je opletten als je een andere reu tegenkomt. Dan kan (hoeft niet) de IJslandse Hond zich dominant opstellen en gaan fixeren. Dit 'macho' gedrag is alleen tegenover reuen van ongeveer dezelfde leeftijd en kun je voorkomen door de lichaamstaal van je hond goed te observeren. IJslanders hebben nog een hele duidelijke expressieve lichaamstaal en moeilijk is het niet om je hond te lezen. Zelf heb ik twee reuen waar een leeftijdsverschil van 10 jaar tussen zit en heb ik nooit problemen ondervonden.

www.fraolafsfjordur.nlMet onze honden hebben we flyball, behendigheid en gewone gehoorzaamheidscursussen gedaan. GG1 heb ik met mijn oudste reu gelopen maar toen ik merkte dat hij al die oefeningen die constant werden herhaald niet meer leuk vond ben ik daar mee gestopt. Met onze jongste reu en teef loopt mijn man Theo competitie in de behendigheid en zowel hij als onze honden hebben er echt plezier in! De IJslandse hond blaft graag. Dit is iets om rekening mee te houden als u een IJslandse Hond wilt. Hij zal blaffen als de deurbel gaat maar als de mensen binnenkomen zal hij gaan kwispelen en wordt superenthousiast want mensen dat vindt de IJslander geweldig! Dit blaffen laat zich moeilijk onderdrukken, het zit nu eenmaal in zijn verleden als werkhond. Het blaffen kun je een beetje indammen door positieve training. Denk aan clickertraining etc. De IJslander reageert erg goed op positieve training!

www.fraolafsfjordur.nlEen aantal jaren geleden heb ik de kans gehad om een seminar van fokkers bij te wonen op IJsland. Ik vond het een unieke kans om het land van herkomst van mijn honden te bekijken en andere fokkers te ontmoeten. Met eigen ogen heb ik gezien hoe de honden de paarden zelfstandig uit de bergen dreven naar de daarvoor bestemde kraal. Ik heb het barre klimaat gezien en gevoeld en begrijp het gedrag van de honden nu nog beter. Alles doet de IJslandse hond door middel van blaffen. Het drijven van de schapen en paarden, het bewaken van de boerderij, het beschermen van de lammeren tegen roofvogels. Ik laat mijn honden alleen maar los in een veilig gebied zoals in het bos of op het strand. De drang om luid blaffend achter grote vogels aan te rennen laat zich moeilijk onderdrukken dus laat hem los op een veilige plaats.

Hoewel wij heel veel rassen leuk vinden is de IJslandse Hond niet meer uit ons leven weg te denken. Overstappen op een ander ras zal ook niet snel gebeuren en mocht het ooit toch gebeuren dan wordt het zeker weer een poolhond!