Hondenforum Hondenforum Hondenforum Hondenforum Hondenforum
Hondenforum

Duitse Pinscher

door: Daisy’s Pride Duitse Pinschers | website
© Daisy’s Pride Duitse Pinschers
© Daisy’s Pride Duitse Pinschers

FCI Groep 02 Pinschers, Schnauzers, Molossers en Zwitserse Sennenhonden


Rasstandaard
FCI nummer 184


Sectie
1.1


Herkomst

De Duitse Pinscher werd vroeger in de 19e eeuw gebruikt om de paardenstal te bewaken en het ongedierte, zoals ratten en muizen te bestrijden. Eigenlijk was het de pinscher welke in de vorige eeuw de liefhebber en fokker tot een plan hebben gebracht. Josef Bertha richtte in 1895 de "Pinscher Club" op in Duitsland. Toentertijd werd ook de rassenstandaard van de pinscher vastgelegd. De Duitse Pinscher was eigenlijk niet zo populair zoals zijn ruwharige verwant de schnauzer. Vanaf 1939 (begin 2e wereldoorlog) ging het bergafwaarts en in 1949 werd de laatste Duitse Pinscher in het Duitse hondenstamboek bijgeschreven. In 1957, dat was 8 jaar na de laatste bijschrijving, greep de heer Werner Jung, de toenmalige hoofd foktoezichter van de PSK (=Pinscher-Schnauzer-Klub) in. Hij zette alle beschikbare middelen in voor de Duitse Pinscher fok. Van zijn zwart-bruine teef 'Jutta' en enkele overgrote dwergpinschers fokte hij een kleine basis van Duitse Pinschers onder zijn kennelnaam 'v/d Birkenheide'. In zijn boek 'der Deutsche Mittelschlag Pinscher' beschrijft hij al zijn tegenslagen en andere dingen welke hij in de Duitse Pinscher fok bereikt heeft. Werner Jung is de man welke de basis heeft gelegd voor onze moderne Pinscherfok.
Binnen Nederland hoeven we niet ver terug te gaan om de geschiedenis naar boven te halen. Rond 1970 werden de eerste Duitse Pinschers geïmporteerd uit Zweden en Duitsland en zo is er binnen Nederland begonnen met de Duitse Pinscher. Het bovenstaande geeft al aan dat de Duitse Pinscher nooit massaal gefokt is en dat hij helaas (maar misschien is dat ook wel z'n geluk geweest) alleen in kleine aantallen gefokt wordt door liefhebbers voor echte liefhebbers. Vandaar dat de Duitse Pinscher een vrij zeldzaam ras is in Nederland.


Algemeen voorkomen

De Duitse Pinscher is een gladharige, middelmatig grote hond met een trotse houding, vloeiende belijning, elegant en vierkant gebouwd. Hij is net zo sterk als een Schnauzer. Door zijn glade vacht is de bespiering goed zichtbaar.


Schofthoogte
Volgens de rasstandaard is ideale schofthoogte zowel reu als teef tussen de 45 en 50 cm


Gewicht
Het gewicht ligt tussen de 13 en 20 kilo


Vacht
De huid moet goed aangesloten zijn over het gehele lichaam. De vacht is kort en dicht geplant, glad, gesloten en glanzend, zonder kale plekken. De kleur: Eénkleurig : hertenrood, roodachtig bruin tot donker roodbruin · Zwart-rood: lakzwart met rode of bruine aftekening te streven is naar een aftekening zo warmrood en zo scherp gescheiden als maar mogelijk. De aftekeningen zijn als volgt verdeeld: boven de ogen, aan de onderzijde van de keel, op de middenvoeten en voeten, aan de binnenzijden van de achterbenen en onder de staartaanzet, alsmede twee even grote scherp gescheiden driehoeken op de borst.


Gebruik
Oorspronkelijk rattenverdelger in de stal, nu waak- en gezelschapshond. Tegenwoordig zijn het huishonden, zijn ze graag bij de baas en gaan dus het liefst ook overal mee naar toe. Wel moet er rekening gehouden worden met het feit dat sommige nog erg veel jachtinstinct hebben en dus kunnen gaan jagen. Dit vergt veel trainen, hoewel het er niet altijd helemaal uit te krijgen is. Met als resultaat dat de hond niet los kan lopen.


Gezondheid

Over het algemeen is de Duitse Pinscher een gezonde hond. Toch zijn er erfelijke afwijkingen waar op getest moet worden voordat ermee gefokt wordt.  De heupen moeten getest worden op HD. Ouderdieren met het resultaat HD-D of HD-E worden uitgesloten voor de fok Ouderdieren met het resultaat HD-C mogen uitsluitend gebruikt worden in combinatie met een HD-A- of HD-B-ouderdier.

Onderzoek naar erfelijke oogafwijkingen is verplicht. 2 Lijders worden uitgesloten voor de fok. Reuen en teven dienen op het moment van inzet in de fokkerij te beschikken over een verklaring “vrij van erfelijke oogziekten” welke niet ouder is dan één jaar.

Onderzoek naar de Dilute-factor van het ouderdier is niet verplicht maar wordt aanbevolen. Indien de ouderhond dilute-factor Dd heeft, wordt aanbevolen uitsluitend te fokken met een ouderhond die de dilute-factor DD heeft.

Onderzoek naar Von Willebrand Disease
Onderzoek bij het ouderdier naar de aanwezigheid van het gen dat de ziekte van Von Willebrand veroorzaakt is niet verplicht maar wordt sterk aanbevolen. Indien de ouderhond drager is van het gen dat de ziekte Von Willebrand veroorzaakt, wordt dringend aanbevolen uitsluitend te fokken (paren) met een ouderhond die geen drager is van dit gen (N/N).


Aard

De Duitse Pinscher is levendig, temperamentvol, zelfverzekerd en evenwichtig. Waakzaam verdedigt hij het huis en de familie, hij blaft spaarzaam, hij is geen keffer, algemeen bekend is zijn intelligentie, hij is een zeer fijngevoelige hond, hij is aanhankelijk, hij is speels, hij is alert, toneelspeler nr. 1, in de woning een rustige hond, buitenshuis een temperamentvolle hond.

In zijn roedel, het gezin, zoekt hij graag warmte bij zijn mensen. Hij kruipt graag bij je op de bank of dicht bij je voeten. Hij is aanhankelijk en rustig. Hij moet door het gehele gezin positief opgenomen worden en heeft dagelijks langere tijd contact met mensen nodig. Tegenover vreemden is hij een beetje terughoudend en soms zelfs wantrouwend! Zijn huis en haard bewaakt hij goed en zijn familie zal hij nooit in de steek laten. Het bovenstaande geeft ook aan dat het behoorlijk felle hondjes kunnen zijn en ze zijn dan ook eerder geneigd tot bijten.

Als kennelhond is hij niet geschikt en hij vindt het niet leuk als hij binnenshuis van het familieleven afgescheiden wordt. Evenmin is hij een stadshondje dat genoeg heeft aan 3x per dag 5 minuutjes naar buiten. Nee, dat is niets voor de Duitse Pinscher! Hij heeft echt dagelijks zijn vrije wandeling in het bos en op het veld nodig. Dan pas komt zijn ware temperament, dat thuis zo rustig schijnt, tevoorschijn. Al zijn kracht, energie en dynamiek komen dan tot uitdrukking.

Door zijn hoge sensibiliteit onderscheidt de Duitse Pinscher zich van andere rassen. Hij verdraagt absoluut geen ongeduldige of harde behandeling in zijn opvoeding; hij verstart dan en reageert uiterst koppig. Men bereikt het tegenovergestelde van wat men eigenlijk wil. Voedt ze op met VEEL geduld en consequentie en natuurlijk op een positieve en liefdevolle manier; het liefst met een dosis humor. Een opvoedingsmethode op een positieve manier (het belonen van alleen het juiste gedrag met als bekrachtiger bijv. de clicker) blijkt voor deze hond een uitkomst te zijn!

Verder houdt de Duitse Pinscher van:
Vrij wandelen/rennen, zich 'echt' kunnen uitleven d.m.v. lekker graven! Behendigheid, Doggy-dancing, uithoudingssport, gehoorzaamheid, speurwerk, samen met de baas dingen ondernemen, auto (mee)rijden, meedraven aan de fiets.

De Duitse Pinscher heeft een hekel aan nattigheid en kou. Het is een sportieve hond. Hij is waakzaam en absoluut geen doetje. Hij is heel snel in al zijn bewegingen en zeer energiek. Het is geen nerveuze hond. Hij kan soms wel wat ongeduldig zijn. Hij is leergierig alhoewel zijn oren er soms voor de sier aanzitten. Het is geen apporteerhond. Hij is vrolijk en het is een gezonde hond die een stabiele, consequente en eerlijke baas verdient. Het baasje moet zeker van zichzelf zijn en heel stevig in zijn schoenen staan. Mede omdat ze vrij dominant zijn, zal er extra aandacht besteed moeten worden aan de socialisatie met betrekking tot kinderen.


Bijzonderheden

Waar vooral extra moet worden opgelet is het enten van de pups. De kans is aanwezig dat een pup reageert op een enting. Uw dierenarts zal dan vertellen dat de kans klein is dat het een entings reactie is en geeft waarschijnlijk aan dat het een beginnende hersenvliesontsteking is of een epileptische aanval is, u krijgt hiervoor een antibiotica mee, helaas zal dit niet helpen. Als u te lang wacht is de kans dat uw pup hieraan overlijd erg groot. De symptomen kunnen zijn: Dronken, schuimen, slap, verwijde ogen, rillen, tijdens wakker zijn wel gewoon druk, niet eten, schrikt van dingen die voorheen normaal waren, herkend jou niet meer. En nog meer van dat soort rare klachten. Dit kan tot 14 dagen na de enting plaats vinden. Vraag gelijk om een spuit Cortizone sterioide. Dit zorgt er voor dat de pup binnen 24 uur weer normaal is.

Verder hebben ze voldoende beweging nodig, krijgen ze dit niet worden ze echt vervelend en gaan dan dingen doen die je absoluut niet wilt hebben.

Ook is goede voeding erg belangrijk, ze kunnen snel last krijgen van hun huid, als dit niet van de voeding komt kan het ook andere oorzaken hebben zoals te veel stress.

Wees voorzichtig met het brengen naar een pension, doordat de Pinschers zo gevoelig zijn kunnen ze hier erg veel last van krijgen en zelfs zoveel stress opbouwen dat ze medische klachten krijgen, waaronder verlamd raken. Nadat de baas ze weer komen ophalen komt het langzaam weer goed. Beter is dus om een pension te zoeken die honden in huis houd, zodat ze in huiselijke omgeving blijven, hierdoor is de stress veel minder hoog.

Hoe wij bij de Duitse Pinscher uitkwamen en verder

01-10-2012 | door: Daisy’s Pride Duitse Pinschers | website

© Daisy’s Pride Duitse PinschersVroeger wilde ik altijd graag een hond, mijn ouders vonden dat prima, maar als ik op mezelf woonde. Omdat ik in de beveiliging werkte, sprak mij de Mechelse Herder heel erg aan. Maar toen ik het huis uit ging en ging samenwonen, hadden we eigenlijk geen plek voor een hond. Dan maar eerst katten... Prima ook leuk, maar toch anders.

Een jaar later verhuisden wij en de mogelijkheid voor een hond was daar. Tja welk ras neem je dan? We waren er al snel uit dat de hond sowieso een stamboom moest hebben, omdat ik dan meer over de achtergrond weet. Ik wilde een Herder, Jeroen een Dobermann. Er moest dus een keuze gemaakt worden en die 2 rassen in 1 hond gestopt worden (niet helemaal gelukt). Na lang zoeken (internet, boeken, rasbeschrijvingen doornemen en vergelijken, alle + en – punten op een rij zetten), zijn we uitgekomen bij de Duitse Pinschers. Hoewel ze op de Dobermann lijken zijn het hele andere honden qua karakter (natuurlijk komen de grote lijnen overeen, maar het gaat om de specifieke dingen).

Ik ging op zoek naar een fokker, dat was in Nederland niet zo moeilijk er waren maar een paar fokkers. We zijn bij 1 fokker wezen kijken, deze had pups maar waren allemaal al verzegd, helaas. We konden verder zoeken of een jaar wachten. Toen besloot ik verder te kijken in Duitsland, daar komen ze immers vandaan en er zijn daar dus ook meer fokkers. Er waren net pups geboren, we zouden pas over 3 weken kunnen kijken, maar waren dan wel welkom, dit was in 2009. 3 weken later stapten wij in de auto om het kleine grut te bewonderen. Na het gesprek met de fokker gaf ze ons de tijd om er over na te denken en zelf wilde ze het ook eerst even laten bezinken. 2 dagen later hadden wij haar aan de telefoon, wij zagen het wel zitten als zij het ook zag zitten. Ze dacht Jeroen wel geschikt zou zijn, maar vond het van mij nog een beetje lastig te bepalen. Desondanks zou 1 van de 3 reutjes van ons worden als hij 10 weken was.

Zo gezegd zo gedaan, wij werden met onze Hugo gelijk in het diepe gegooid. Meneer was een behoorlijk pittige heer en had duidelijk een leider nodig. Door de juiste samenwerking is dit prima gelukt, hij is uitgegroeid tot een geweldige reu met een ontzettend lief karakter. We hebben vreselijk kunnen lachen om hem en doen dit nog steeds. Ook een beetje zorgen gehad, maar ach het is je 1e hond en alles is nieuw en spannend. Hoe langer je een hond hebt, hoe beter je hem leert kennen en hoe je met situaties om leert gaan. Omdat we toch meer voor het ras (wat zo onbekend is) wilden doen, is Jeroen in het bestuur van de vereniging gegaan en hebben we met Hugo shows gelopen. Nadat hij hier uitmuntend bleek te scoren hebben we alle testen laten uitvoeren om zo dekreu van hem te maken.

© Daisy’s Pride Duitse PinschersToch bleef het bij mij kriebelen om er een teefje bij te hebben. De fokker waar Hugo vandaan komt had een nestje waarvan ze nog 2 teefjes en 3 reutjes beschikbaar had. Voor mij een geweldige kans om een teefje te nemen. Het enige nadeel is dat ze beide dezelfde moeder hebben en dus zal Hugo nooit op Jay-Dee (die we dus bij ons in huis genomen hebben 2010) gebruikt kunnen worden als we ooit een nestje zouden gaan fokken. Dat gaat natuurlijk niet zomaar, daar gaat een aantal jaren uitzoekwerk en cursus en het leren kennen van het ras aan vooraf. Ook hebben we eerst Jay-Dee laten uitgroeien en afgewacht wat haar karakter was. Wij zeggen wel eens Jay-Dee is geen Pinscher... Ze heeft een grote will to please, heeft geen jachtinstinct wat bij Hugo heel anders is. Maar natuurlijk is ze wel een Pinscher, alleen gebruikt ze haar manieren veel beter zodat ze meer voor elkaar krijgt, vaker op de bank ligt en steeds nog even een knuffel komt halen. Beide honden hebben een sterke voorkeur voor mensen, als ze ze echt niet mogen komen ze ook niet knuffelen, maar mogen ze je wel kom je er niet meer vanaf en blijven ze knuffels halen.

Nu een aantal jaren later hebben wij al 2 nestjes gefokt, zijn erg blij met de pups die eruit gekomen zijn. In de tussentijd hebben we ook een dochter gekregen. Een Duitse Pinscher kan prima met kinderen en baby’s. Wel moet niet alleen de honden geleerd worden wat wel en niet mag, maar ook moeten er regels zijn voor het kind. Als je dit voor elkaar hebt is het een prima combinatie en zijn ze helemaal dol op elkaar.

Eind dit jaar (2012) krijgen wij een dochter van onze eigen Hugo erbij. Hoeveel honden het er uiteindelijk gaan worden durf ik niet te zeggen, we zijn helemaal gek van het ras en kunnen niet meer zonder. Qua onderhoud hoef je er weinig tot niets aan te doen. Ze gaan alleen in bad als ze in iets vies hebben liggen rollen. We liggen elke dag wel 4 à 5 keer in een deuk omdat ze weer wat uitgehaald hebben of van die rare bekken trekken. Wij wandelen dagelijks minimaal 2 uur. Daarnaast houden onze dame en heer erg van samen spelen, snoepjes zoeken, fietsen en noem zo maar op.

Als je denkt dat dit ras bij je past, laat je dan goed voorlichten door een fokker die aangesloten is bij de rasvereniging. Zorg er wel voor dat er de klink is tussen jou en de fokker, je zal er nog veel contact mee hebben na die tijd.