Annelies Coumans

En hoe besluit je dan toch om een nest te fokken!

Topicstarter: Annelies Coumans | Reacties: 34 | Laatste: 08/04/2013 12:10

Chiran ons eerste kuvasz-teefje was afkomstig van een fokker uit Duitsland. We hadden al een kuvasz-reu uit Duitsland en wilde graag voor hem een maatje erbij.

Als pupje bij de fokker was Chiran al een echt haantje, in de werpkist had ze de beste plaatjes, de dikste tepel en een echte ellebogenwerkster. Ik had haar bij de eerste bezichtiging onmiddellijk op nummer en dit bleef ook zo bij de volgende bezoeken aan de fokker.

We hadden de eerste keus uit het nest, en toen ik voor haar koos, klonk er door de fokster een zucht van verlichting. Aan ons durfde ze deze teef toe te vertrouwen , ze wist dat ze op de goede plek terecht kwam.

Chiran ontwikkelde ze goed, maar het was een "iron lady"!  die me van tijd tot tijd de nodige hoofdbrekens bezorgde. Goh, wat kon die hond moeilijk zijn. Het kosste enorm veel energie om deze hond de juiste leiding en begeleiding te geven, zodat haar gedrag accetabel was en bleef!

Ze had een ijzeren wil, super zelfstandig, en zelfdenkend, wat veel inventiviteit kosste.

De opvoeding van haar nam me grotendeels in beslag. Op tentoonstellingen gooide ze hoge ogen , en binnen de kortste keren was ze in vier landen kampioen en werd er door veel mensen op aangedrongen om een nestje met haar te fokken. Liefhebbers zat!

Maar ik was niet overtuigd, deze hond was me te hard. Ik kon me bij deze hond absoluut geen moedergevoelens voorstellen , laat staan de zorg van een nest.

Mijn besluit was genomen, met Chiran zou geen nest gefokt worden!

Tot die ene dag!

Ik had de ander honden uitgelaten en ging, zoals wel vaker met Chiran een grote wandeling maken waar gespeeld , getraind en gewandeld werd. We gingen naar het bos waar ze lekker vrij kon lopen. Ik moest haar wel in de gaten houden , want er zat wild , en daar had ze nog wel eens de neiging, om erachteraan te gaan. Ik zorgde altijd dat ze binnen een bepaald aantal meters bleef!

Op eens bleef ze staan voor wat onderbebossing en haalde lucht, zag het gebeuren. Ik riep haar bij me , maar ze negeerde mijn commando en liep heel voorzichting de onderbegroeiing in. Ze stak haar kop aan de grond , maar ik kon niet zien wat het was. Toen draaide ze langzaam om en kwam naar mij toe. Ik in de veronderstelling dat we dus verder gingen , maar zij had hier andere ideeen over. Voorzichtig pakte ze mijn pols, en dwong me als het ware, om met haar mee te lopen.

Ik liet me door haar leiden en we gingen de onderbegroeiing in,.... en toen wist ik waarom!! Er lagen twee pasgeboren reeen. Nog nat ..... ik stond werkelijk stomverbaasd. Chiran maakte kleine nog net hoorbare piepgeluidjes en wilde zich erbij neervleien. Ik kon haar tegen houden en met zachte hand terugleiden naar het pad. Zoekende met mijn ogen zag ik op 20 met afstand de moeder staan . Ik leidde haar weg van de plek en zag de moeder terug gaan naart de plek waar haar jongen lagen.

Mijn hoofd liep over. Ik had een geheel andere Chiran ervaren, ...... dit had ik nooit achter haar gezocht, zo'n zachte blik had ik nog nimmer in haar ogen gezien, en haar zorgzame gedrag naar de jongen, had ik dus nooit verwacht. ....... dat ze dit in zich had.

sÄvonds heb ik dit met mijn man besproken , en ik was om! Chiran had me ervan overtuigd dat ze wel degelijk zorgzaam kon zijn.

Chiran kreeg haar eerste nest , en was een topmoeder.  Een teef zo zorgzaam , voor haar pups en ze werkte puur instinctief. Met 3 1/2 week speende ze de pups zelf door voedsel voor te braken en dit bleef ze volhouden , tot de pups echt zelfstandig hun voedsel namen en ook goed konden verteren. Ze verdedigden haar pups met hand en tand, speelden met ze en iedere dag werd er weer wat nieuws geleerd.  Een vrolijk nest, met zelfstandige rakkertjes , waar we met de grootste zorg , nieuwe baasjes voor hebben gezocht. Alyoshka het laatse teefje dat geboren werd, bleef bij ons. Moeder en dochter, twee handen op een buik en dit is hun hele leven zo gebleven. Chiran werd bijna 13 jaar oud en haar dochter Kaatje haalde de leeftijd van 14 1/2 jaar! Twee honden om nooit te vergeten.

Dit verhaal kan misschien toekomstige fokkers aan het denken zetten. Een mooie hond is meegenomen , een gezonde hond is een voorwaarde om te fokken, maar een goed karakter  moet toch een hele belangrijke factor zijn om te besluiten om met een teefje te fokken.

 

Reacties


Annelies Coumans
Annelies Coumans
07/04/2013 20:47

Ja Annelies , zo zie je maar weer waar internet al nietgoed voor is.

Leuk dat jullie nog steeds kuvaszen hebben!Lachen

Uit die tijd kan ik me niet meer alles herinneren hoor!

Ik denk ook dat de pups al besproken waren destijds, want ik zocht meestal van te voren naar pupkopers!

Wij hebben na onze laatste kuvasz Déru ze was bijna 15 jaar , ons hart verloren aan een ander hongaars ras, de puli! Onze leeftijd heeft in deze beslissing zeker een rol gespeeld, maar dit is minstens net zo leuk! We hadden vroeger ook al een puli bij de kuvaszen!

 Maar de liefde voor die "witten"blijft bestaan! Vergeten zal ik die tijd nooit!Onschuldig

 

Inge
Inge
08/04/2013 8:24

Mooi, en leerzaam! Ik vind zeker dat het karakter ook mee telt! Ik kijk zelf ook naar karakter van de ouderdieren voor ik besluit een pup te willen uit een bepaalde combinatie.

Een kennis van mij krijgt eerdaags een nestje tollers. Haar teef is echt een felle bitch. Ze heeft daar een hele zachtaardige reu bij gezocht, anders krijg je allemaal toller-krengen! Juist op karakters uitgekozen. Dat vind ik top!

Annelies Coumans
Annelies Coumans
08/04/2013 8:47

Geef je vriendin een goede raad .... en zoek pupkopers die ook met felle Tollers om weten te gaan.

Een verparing geeft geen 50%×50% resultaat,  er kunnen best heftige typjes tussen zitten!..... en ook die moeten verzekerd worden van een gelukkig hondenleventje! Wees kritisch wat pupkopers betreft en zoek mensen die ook moeilijkere pupjes kunnen begeleiden!

Ook is het gedrag tov elkaar in een nest niet altijd doorslaggevend! Een relaxt typetje wil niet zeggen dat dit zo blijft zonder de cocurrentie van de pups onderling,..... pakt vaak anders uit als de pup alleen komt te staan!

Laika
Laika
08/04/2013 12:10

Karakter is zeker erfelijk en houden wij heel erg rekening mee met fokken en selecteren streng op.

Helaas zijn teveel fokkers er te laks in en denken met een juiste? opvoeding en begeleiding alles te kunnen oplossen, wat onjuist is.

Inge mbt het nest van jouw vriendin; een veelgemaakte fout is dat fokkers denken dat men een ongewenste eigenschap kan nivelleren door die eigenschap bij de partner gewenst te nemen. Helaas werkt dat niet zo. Er is dus grote kans dat er ook felle pups uitkomen.

Net zoals je een fout ook niet oplost door met het tegenovergestelde te combineren, wat ook nog regelmatig gedaan wordt. Bv een te drukke hond krijgt niet allemaal gemiddelde pups als je hem combineert met een te slome hond. Je krijgt dan en te drukke, en te slome en als je mazzel hebt mischien ook een die ok is. (simpel theoretisch 25-25-50, maar dit ligt in de praktijk echter heel wat ingewikkelder en kun je niet zo berekenen).

Een goede fokker zal als het nodig is besluiten om niet te fokken met zijn hond.

Uw reactie hier?

Log eerst in om een reactie te kunnen geven.

Fotowedstrijd

Geen fotowedstrijd actief